नाना पाटेकर यांच्या निधनाने सिनेसृष्टीसह संपूर्ण महाराष्ट्रावर शोककळा पसरली असून मकरंद यांनी त्यांची एक अपूर्ण राहिलेली इच्छा प्रसारमाध्यमांशी बोलताना व्यक्त केली.
नाना पाटेकर यांच्या निधनानंतर त्यांच्या भावुक आठवणींना उजाळा
पुणे : ज्येष्ठ अभिनेते नाना पाटेकर यांच्या निधनानंतर अभिनेते मकरंद अनासपुरे यांनी त्यांच्या भावुक आठवणींना उजाळा दिला आहे.
नानांच्या निधनाने सिनेसृष्टीसह संपूर्ण महाराष्ट्रावर शोककळा पसरली असून मकरंद यांनी त्यांच्यासोबत घालवलेले क्षण आणि त्यांची एक अपूर्ण राहिलेली इच्छा प्रसारमाध्यमांशी बोलताना व्यक्त केली.
मकरंद यांच्या मते, नाना हे केवळ त्यांचे मित्र नसून त्यांचे गुरुजी आणि संकटसमयी पाठीशी उभे राहणारे खंबीर मार्गदर्शक होते.
स्वतः आम्लेट बनवले
मकरंद अनासपुरे यांनी १९९७-९८ च्या काळातील एक जुनी आठवण सांगितली, जेव्हा ते मुंबईत अभिनयाच्या क्षेत्रात संघर्ष करत होते.
‘वजूद’ चित्रपटाच्या शूटिंगदरम्यान मुंबईची माहिती नसताना नानांनी त्यांना केवळ अंधेरीतील आपल्या घराचा पत्ता दिला नाही, तर बसचा नंबर सांगून मदतही केली.
जेव्हा मकरंद सकाळी लवकर उपाशीपोटी त्यांच्या घरी पोहोचले, तेव्हा नानांनी त्यांचे खोटं पकडलं.
“भूक लागली असेल तर खरं सांगायचं,” असा धडा देत नानांनी स्वतः त्यांच्यासाठी ऑम्लेट बनवून दिलं होतं.
नानांचा हा स्वभाव काहींसाठी तिखट किंवा कडवट असू शकतो, पण मकरंद यांच्यासाठी तो नेहमीच अत्यंत गोड राहिला.
दुसऱ्या एका कठीण प्रसंगाचा उल्लेख करताना मकरंद म्हणाले की, जेव्हा त्यांच्या पत्नीला शिल्पाला ब्रेस्ट कॅन्सरचे निदान झाले होते, तेव्हा ते प्रचंड मानसिक तणावाखाली होते.
या काळात नानांनी तात्काळ पुढाकार घेत प्रसिद्ध डॉक्टर राजेंद्र बडवे यांना फोन केला.
शिल्पाच्या संपूर्ण सर्जरी आणि केमोथेरपीच्या प्रक्रियेत नानांनी मकरंद यांना मानसिक आणि वैद्यकीय पातळीवर खंबीर आधार दिला.
महाराष्ट्राला दुष्काळमुक्त करण्याची नानांची इच्छा अपूर्णच
मकरंद अनासपुरे यांनी सांगितले की, गोव्याला जाण्यापूर्वी नानांनी राज्यातील वाढत्या दुष्काळाबद्दल चिंता व्यक्त केली होती.
यंदा दुष्काळाची तीव्रता जास्त आहे, त्यामुळे सर्वांशी चर्चा करून यावर कायमस्वरूपी काय मार्ग काढता येईल, यावर ते काम करणार होते.
आयएएस अधिकारी तुकाराम मुंढे यांच्यासोबत नाशिकमध्ये दिवाळीनंतर नानांची एक जाहीर मुलाखतही होणार होती, ज्यामध्ये या विषयावर चर्चा होणार होती.
मात्र, ८ ऑक्टोबर २०२६ रोजी गोव्यामध्ये राहत्या घरी आलेल्या हृदयविकाराच्या तीव्र झटक्यामुळे नानांचे आकस्मिक निधन झाले आणि दुष्काळावर ठोस उपाय शोधण्याची त्यांची ही अंतिम इच्छा अपूर्णच राहिली.
