जळगाव जिल्ह्यात लग्न जमत नसल्यामुळे युवक-युवतींमध्ये निराशा वाढली असून, आत्महत्येचे प्रमाण गेल्या दोन वर्षांत लक्षणीय वाढले आहे.
जळगाव जिल्ह्यात 180 हून अधिक आत्महत्या
जिल्हा प्रशासनाच्या आकडेवारीनुसार, 2024 आणि 2025 या दोन वर्षांत एकूण 180 हून अधिक आत्महत्या घडल्या असून, त्यापैकी सुमारे 45 टक्के प्रकरणे लग्न संबंधित समस्यांशी निगडित आहेत. जळगाव जिल्ह्यातील ग्रामीण भागात ही समस्या अधिक गंभीर झाली आहे.
धरणगाव, चोपडा, पाचोरा आणि भुसावळ तालुक्यांत सर्वाधिक
जिल्ह्यातील अनेक तरुण-तरुणींच्या कुटुंबांमध्ये लग्नासाठी मोठ्या प्रमाणात खर्च, दहेज प्रथा आणि सामाजिक दबाव यामुळे विवाह प्रक्रिया अडकली आहे.
विशेषतः शेतकरी कुटुंबांमध्ये आर्थिक अडचणींमुळे मुलींचे लग्न लांबणीवर पडत आहे. परिणामी, युवक-युवतींमध्ये मानसिक तणाव, उदासीनता आणि नैराश्य वाढले आहे. जळगाव जिल्ह्यातील धरणगाव, अमलनेर, चोपडा, पाचोरा आणि भुसावळ तालुक्यांत अशा घटनांची संख्या सर्वाधिक आहे.
जळगाव जिल्ह्यात तालुकास्तरावर समुपदेशकांची नियुक्ती
एका स्थानिक मानसिक आरोग्य तज्ज्ञाने सांगितले, “सामाजिक दबाव आणि लग्न न होण्याची भीती यामुळे तरुण पिढीतील आत्महत्येचे प्रमाण वाढत आहे.
कुटुंबे लग्नासाठी कर्ज काढतात, परंतु अपयश आल्यास युवक-युवतींना दोष दिला जातो. यामुळे त्यांच्यातील आत्मविश्वास ढासळतो.”
जळगाव जिल्ह्यातील सामाजिक कार्यकर्ते आणि महिला संघटनांनी याबाबत चिंता व्यक्त केली आहे.
“दहेज आणि लग्न खर्च कमी करणे, मुलींच्या शिक्षणाला प्रोत्साहन देणे आणि लग्नासाठी वय वाढवणे आवश्यक आहे,” असे जिल्हा महिला विकास अधिकारी यांनी सांगितले.
जिल्हा प्रशासनाने ‘सुहृद’ आणि ‘मानसिक आरोग्य जागरूकता’ अभियान सुरू केले असून, तालुकास्तरावर समुपदेशकांची नियुक्ती करण्यात आली आहे.
हे उपाय योजण्याची गरज
तथापी, ग्रामीण भागात जागरूकतेचा अभाव आणि वेळेवर मदत न मिळणे यामुळे समस्या कायम आहे.
जळगाव जिल्ह्यातील अनेक गावांमध्ये तरुणांनी लग्नासाठी आर्थिक मदत आणि सामाजिक बदलाची मागणी केली आहे.
पोलिस अधिकाऱ्यांनी सांगितले की, आत्महत्या रोखण्यासाठी हेल्पलाइन आणि गावस्तरावर समित्या सक्रिय करण्यात येत आहेत.
जळगाव जिल्ह्यात लग्न जमत नसल्यामुळे उद्भवणाऱ्या या संकटावर कायमस्वरूपी उपाय योजण्याची गरज आहे. शासन, सामाजिक संस्था आणि कुटुंब यांनी एकत्रित प्रयत्न केल्यासच ही समस्या मिटवता येईल.
तरुण पिढीला आशेचा किरण दाखवणे आणि सामाजिक रूढींमध्ये बदल घडवणे हाच यावरील एकमेव उपाय आहे.
